اگر بخواهم مهم‌ترین ویژگی تحقیقاتم را بیان کنم، تاریخی‌بودن آن -و یا به بیان دقیق‌تر- تلاش برای حفظ اصالت تاریخی آن است. من به تأسی از اساتید گران‌قدرم، دکتر خاقانی و حیدری، همواره واقعیت‌های تاریخی و فهم لحظه‌ی تاریخی را متقدم دانسته‌ام، در مقایسه با خواندن نظریات کلان غربی یا موجود ایرانی. فهم لحظه را متقدم می‌دانم و فهم نظریه را تا زمان نگارش خروجی مقاله به تأخیر می‌اندازم و به‌همین علت خودم حداقل از خروجی کار راضی هستم. شاید این پرسش به وجود آید که پس چه پیوندی بین مطالعات تاریخی من با نظریه وجود دارد؟ می‌گویم ساده‌ترین بخش مطالعاتم دقیقاً همین مرحله است. من از دکتر قیومی یاد گرفته‌ام که نظریه است که از تاریخ خلق می‌شود و اگر تاریخ را به‌درستی مطالعه کنیم، نظریه خود‌به‌خود منطبق می‌شود.