خلافیت، یکی از واژه هایی است که همواره مورد توجه یک معمار بوده و بعضا برخی آن را اصلی برای طراحی های خود در نظر می گیرند. همان چیزی که با استفاده ی صحیح می توان قدمی به جلو محسوب شود. گامی که جسورانه تلقی می گردد و همواره نقد محافظه کاران را در پی دارد. در معماری نیز کم نیستند، طرح هایی که حرف هایی نو داشته باشند. اما به چه قیمت؟
فیلیپ جانسون می گوید: من هرگز به بداعت اعتقادی نداشته ام، حق با میس وان در روهه است که می گوید خوبی کار بر بداعتش رجحان دارد.
یکی دیگر از چیز هایی که معماران را وسوسه می کند، جذابیت در طرح است. چیزی که می تواند به کار انرژی بخشد و آن را سرآمد کند. ولی متاسفانه طرح های بسیاری یافت می شوند که آن را به شکلی ظاهری و صوری به کار می گیرند و بر اثر گذر زمان، نه تنها جذابیت اولیه از بین می رود، که طرح روی دیگر خود را نشان داده و معایب و هزینه هایی بعضا هنگفت باقی می گذارند.
