گروه معماری CAAT، با توجه به معماری بومی، مسجد “امیرالمومنین” را طوری طراحی نموده تا علاوه بر دسترسی مناسب، شکل آن جنبه ی فرهنگی، مذهبی داشته باشد…

این مسجد – با قرار گیری در تهران – از یکی از جنبه های معماری اسلامی ایرانی پرده برداری می کند:

سلسله مراتب

البته ردپای این روش- لایه بندی و تسخیر مرحله به مرحله فضا – در بناهای قدیمی تر و به خصوص در ابنیه مذهبی مشاهده شده است. با توجه به تراکم بالای شهری در مکان طرح (دزاشیب) طراحان مجور شدند که از سبکی بین مدرن و سنتی بهره گیرند.*

محدودیت زمین و نیاز به فضاهایی متنوع چون نمازخانه، فضای فرهنگی، راهروهای جدای زنان و مردان و … و معماری بومی شمال تهران مبنی بر ادغام عناصر مسجد (مناره و گنبد و حیاط و …) موجب به وجود آمدن طرحی کاملا جدید شدند. به علاوه، با در نظر گرفتن اقلیم چند فصلی محیط زیست، زوایا دید، شفافیت و نورپردازی داخلی، این بنا با محیط اطراف خود به خوبی در ارتباط است.

طراح: گروه معماری CAAT

مکان: دزاشیب، تهران، ایران

کارفرما: هیئت امنای مسجد

معماران: مهدی کامبوزیا، راشا کیانی

دستیار معماران: حمیدرضا سالک

رندر: محمد اشکبارصفت

مساحت: ۵۵۹ متر مربع

سال: ۲۰۱۳

منبع: Archdaily

این متن توسط اینجانب ترجمه شده، لطفا از کپی برداری این متن خودداری نمایید. به علاوه، این دومین تجربه ی من از ترجمه ی متنی تخصصی بوده می باشد و در صورت وجود نقص های احتمالی عذرخواهی می کنم.